Menu

Blog Posts

Treinterrein

Het blijft verwonderlijk als je op een perron op een vertraagde trein staat te wachten, er een omroepbericht daarover komt dat je graag wilt horen, waarvan tot twee keer toe geen woord te verstaan is omdat er een imposante goederentrein voorbij komt. Het schijnt dat alle omroepberichten tegenwoordig vanuit Utrecht worden gedaan, maar daar zouden ze toch ook kunnen weten dat er net een goederentrein voorbij komt. Misschien een idee om dan tijdelijk het volume van de omroepinstallatie op tien te zetten?

Read More

Voorstelling Omsk

Dit weekend heb ik de prachtige voorstelling van Omsk in het energiehuis bezocht ‘Omsk brengt het verdwalen in kaart’. Het is een heel bijzondere voorstelling die veel teweeg brengt voor wie open staat. Heel veel Dordtenaren zijn in deze groep bij elkaar gebracht en dwars door alle leeftijden en achtegronden zijn verbanden tot stand gebracht die nog lang na het vertrek van Omsk uit Dordrecht zullen beklijven. Dwarsverbanden die vooroordelen overstijgen en zo belangrijk zijn voor de hoop op een samenleving die vaaart op begrip en vertrouwen in plaats van afstraffen en uitsluiten. Klik op bovenstaande link en ga kijken, maak het mee. Bezoek dan ook de filmvoorstellingen in het energiehuis en de andere bijzondere exposities die daar plaatsvinden.

Read More

Vakantie

Het is vakantietijd, volgepakte auto’s verdwijnen om de hoek van de straat gevuld met spullen en verwachtingen. Op het balkon voert de roos zijn zoveelste strijd met verlekkerd ongedierte. Ik help hem een handje en geef hem ammunitie en daarnaast mest. Wolken wisselen af met blauwe luchten en een warme zon. Afgelopen zondag zag ik een blad van een boom vallen en realiseerde me dat sinds 21 juni de dagen weer korter worden. Wendingen. Ik hou nog even vast aan de zomer en geniet van blote voeten in sandalen, de open balkondeuren en naar buiten zonder jas. De stad is even aan me voorbijgegaan, omdat ik onder gedoken was in de laatste fase van mijn studie. Het denken en schrijven, met de stapels boeken en papieren die dat met zich meebrengt. Langzaam draait mijn hoofd zich een andere richting en is er weer tijd om in het hier en nu te zijn.

Read More

Stil in het park

Het is stil in het park. De Zwaluwen zijn naar elders en de andere vogels zijn kennelijk ook bezig met pakken of herorganiseren. Alleen gisterochtend vroeg, om een uur of zes, was er weer een kind van een voormalige eendenfamilie die ik had geholpen te overleven, die luid kwakend ( de hele haven op stelten zettend) onder mijn balkon lag om wat brood te bedelen. Misschien wilde ze ook indruk maken op het mannetje dat ze bij zich had, ‘ kijk ik heb belangrijke vrienden, die van bovenaf brood werpen’… In ieder geval luisterde ze getrouw, toen ik uit het slaapkamer riep dat ik eraan kwam en lag geduldig onder het balkon in de haven te wachten.
Er was vannacht een fraaie sterrenhemel, mede dankzij een straatlantaren die het begeven heeft. Ik ga niet voor reparatie bellen…
Langzaam komen de vakantiegangers weer terug, er staan kampeerauto’s in de straat, gebruinde gezichten ruimen de auto uit. In het Weizigtpark rolde mijn voorband weg op de vele eikeltjes die plotseling op het pad lagen…

Read More

Myriad of animals

Somewhere along the line something must have gone wrong. I distinctly remember the impressive picture of saint Fransiscus of Assisi with a myriad of animals around him, all in perfect peace and harmony. I believe in the possibility of all kinds of animals, that in other circumstances would have a certain position in the food chain, when they are beyond the need of food to be resting peacefully next to one another. There are some indicators though that contradict my optimism. One is a special moment I recall when beloved Sparky, the first fox terrier that became our household member , heard a recording with birdcalls. Sparky not being raised in the countryside, being unaware of most of these calls, became a real hunting dog when he heard number twenty three of the recording. The forest owl. He became totally wild and wanted to climb the walls and attack the speakers. All in all this was no incident at all, because it only happened with number twenty three, the forest owl and every time he heard it he went totally crazy and wild.
Now Cuby, the second fox terrier, has been raised to get along with cats, she does fine. This does support my saint Francis picture. Also together we can feed the ducks on land and she will be standing next to them without chasing them or barking at them. However when we walked Leo, the beautiful and usually so easygoing greyhoud friend, he totally flipped over the presence of a close cat. The cat obviously did not understand the danger of the situation, because she stayed much too close, looking beautiful and puzzled. The huge dog did not impress her, which was not very wise, because Leo was obviously in no way recognising the cat as someone he could get along with. More like a mortal enemy. I feel troubled now. I know from my own experience that it is possible to have so called incompatible animals in peace close to each other as long as they had enough food to eat and are in the company of humans that don’t anticipate or expect a warlike situation. If we compare the situation to an encounter amongst sworn human enemies, we always have to take into account the motivation of weapons dealers and their own particular interest in an flaming physical argument. I can see no such special hidden motives in a situation concerning animals. Why do so many of these occasions still end up in a negative spiral when we could work together and enjoy the reality of a saint Francis picture in our own time and era?

Read More