Menu

Blog Posts

Leo a story of a greyhound

Not only in England betting on races gives hope and destruction to people that have no or limited access to consumers wealth. Races that one can bet on often include a professional input of animals. Horses will have to bring in the pot of gold and fulfil the promise that the owners don’t seem to be able to realise themselves. Huge powered animals like greyhounds also get professionally drawn into this so called game. Actually, they don’t have a choice. A lot of money is invested in breeding fast powerful legs, that will bring in loads of money. Oddly there seems to be little thought of what is to happen to these dogs after they are burned out, after being used for this purpose.

Well of course a dog like Leo will want to run, when he has a mind to do that. That is the main problem: when he sets his mind to it. The owners and people placing bets will want him to perform when they set the clock. For that reason dogs like Leo are being forced, lured, threathened and twisted to suit the temporary purpose of racing. Leo bears the scars of that period and has turned into a dog that is out of touch with other dogs and certainly has no understanding for other animals, because he has been brought up in fear and hate. His sheer size tricks the mind easily into thinking that he is a grown up and balanced being, while often he is only wanting for security and safety and is actually sensing like a child.
Because of his false start in life, a new owner, not interested in money, but in the child-animal itself and in providing a safe and loving environment, will have a challenging job to weed out the hate and fear and turn these beautiful animals back into creatures they would be, if left to grow naturally in balance. Any kind of progress is a gift that will benefit all involved. People interested in saving one of these beautiful animals can go to the website of the retired greyhound trust and find out all about the possibility of sharing a life with a dog like Leo.

Read More

vacancy

Odd happenings in Nottingham. After we found a version of the best serial on Robin Hood in a stray arts and craft market, we have several funny incidents. We found one lock on the street, but at about eight keys… We found several highly sensitive papers in the ally to the front door and even one of them shoved in the mailbox. Yesterday we enjoyed watching Robin Hood in Nottingham which in itself is special. Looking around in these neighbourhoods that must formerly have been parts of the Sherwood forest a new Robin Hood would certainly not be misplaced…
There is definitely a vacancy there…

Read More

Opgesloten

In een licht versleten collegezaal van de universiteit ligt het podium vol met vreemde attributen. Twee hoeden, een politiehelm, een paar maskers, kleding, een rek, een tekening van een huilend oog. Voor ons staat Charley die op een onnavolgbare manier (die wat wegheeft van een levend stripverhaal) laat zien hoe hij gefilmd werd tijdens een demonstratie tegen een nazigroep en erna op een soort engelse versie van opsporing verzocht terechtkwam. Hij werd aangehouden met handboeien en alles erop en eraan. Twee maanden later kwam zijn zaak voor en werd hij veroordeld tot 16 (!) maanden gevangenisstraf omdat hij een steen had gegooid naar een politieagent die hem bedreigde. Zijn verhaal gaat vooral over zijn tijd in de gevangenis. Over wat opgesloten zijn met je doet. Over wat hij om zich heen zag. Sinds die tijd stelt hij zijn leven in dienst van het geven van voorlichting over de onmenselijkheid daarvan. Dat doet hij op een ontroerende manier die ook humor toelaat. Een klein onderdeel van het programma van de European Group in Engeland, dit jaar.

Read More

Tijd

Je kunt je afvragen wat de tijd met jou doet, maar je kunt je ook afvragen wat jij met je tijd doet. In mijn geval vlogen weken voorbij, terwijl ik daar van alles -in mijn ogen- nuttigs mee deed. Mijn website heb ik de laatste tijd verwaarloosd, omdat er zoveel anders direct voor mijn neus om aandacht vroeg. Nu is het nattig en herfstig en neem ik eindelijk de tijd weer virtueel levend alhier te verschijnen. De kastanjes op de grond hebben plaatsgemaakt voor mooigekleurde bladeren. De glanzende donkere takken zijn nu al goed te zien. Prachtige wolkenformaties torenen tot grote hoogte en ’s nachts beschijnt de maan deze, met een geheimzinnig zilveren licht. De wind jaagt voort, net als wij. In dit weer hebben we buiten haast. De kachel lonkt.
Ik lonk mee naar alles dat hoop en licht geeft en tot lachen noopt. Een glimlach mag zeker ook. Die glimlach ligt op mijn gezicht als ik denk aan alle vrienden en mooie mensen die om mij heen zo hard aan het werk zijn om waar zij kunnen elkaar en anderen op zijn minst een mooi moment te bezorgen.

Read More

Winter

Zachtjes klinkt zijn accordeon en de tonen dwarrelen voorbij als de laatste herfstbladeren die van de boom af zweven. Zijn gezicht ziet bleek onder het bruin en er zitten wallen onder zijn ogen. De tijden zijn hard, ook voor de altijd lachende, verder onbekende accordeonspeler voor de Maasplaza. Mensen spoeden zich naar huis door steeds langere tijden van donker en nat. In het verzorgingstehuis blaakt het ook niet van opgewektheid. Even breekt de zon door en verlicht alles dat glanst en brengt een tijdelijke verzoening in een regenboog. De wolken zijn hoog en dramatisch. Als je wel de moeite neemt om je heen te kijken kun je de meest onwaarschijnlijke kleuren tegenkomen. Vogels blazen hun veren op om zich te beschutten tegen wind en water. Als ze zich niet in families in de lucht begeven om een ander seizoen elders op te zoeken. De herfst kondigt met zijn overgang de naderende winter aan. We halen de sjaals en mutsen uit de kast en vragen ons af welke winter ons dit jaar te wachten staat…

Read More