Menu

Gedichten Posts

Zonderling

dat water in de haven
dat stenen van de kade
hetzelfde ogen als ervoor

dat altijd nog zo onverstoorbaar
sterren aan een hemel staan

dat er wezens niet van weten
niet merken dat de adem stokt
omdat er iemand is gestopt
met leven

hoogst merkwaardig fenomeen
dat alles zo maar door mag gaan

Jehanne
februari 2008

Read More

Zij was de beste

elke eerst
aarzelende klant
veranderde bij haar
in een roofdier

dat met felle glans
in scherpe ogen
belust werd
op krijgen
op hebben
op bemachtigen

zo schijnbaar argeloos
rukte zij iets
dat iemand net had opgepakt
uit hun handen
en hing het om haar
eigen mooie schouders

de combinatie
van vers verlies
en pure jaloezie
was vrijwel altijd
voldoende om tot een
onafwendbare koop
te leiden

haar kracht was
dat klanten altijd dachten
dat zij gewonnen hadden

Jehanne
Maart 2006

Read More

Wat angst vermag

wat angst al niet vermag
zijn kille hand knijpt af
hij doet je hersens krimpen
en neemt weer terug
wat hoop je gaf
wat overblijft?
een heel klein hoopje
dat op ontsnapping wacht

Jehanne
september 2000

Read More

Vrijheid om te gaan

geen mens
is van een ander

als het zo is
ga jij je weg
zonder laat praten
en lange verhalen
over binding en plicht
verwachting
over wat bij jou
al afgesloten was

jij kunt me niet
mezelf ontnemen
tenzij ik al
verloren was

geen mens
is van een ander

Jehanne
April 2006

Read More

Vermeend beledigen

een boze kreet uit een open raam
met overgeslagen stem
werd een woord geroepen
dat beneden ergens bleef hangen

binnen, dus buiten bereik van blauw,
dat toch maar ingreep
ondanks onbegrip en vraagtekens
en met zijn beperkte denkraam
de speciale spelling- en
grammatica controle toepaste

onder dreiging van een inval
de roeper meenam en
spreekwoordelijk met kracht
de oren waste

hij miste daardoor
belangrijk werk

achteraf was blauw beledigd,
want hij zal toch zeker wel
kankerlijers hebben geroepen
en geen kansverkleiners?

Jehanne
Mei 2007

Read More