Menu

A

|

A

Requiem voor een kleinigheid

Jouw moeder begrijpt het niet, kleine geit. Je zusje loopt rond in haar schaduw, waarom ben jij zo stil geboren? Daar lig je nu, helemaal heel, vliegen op je kleine lijf en je oogjes open. Ze duwt met haar neus maar je staat niet op. Even verder ligt je buurvrouw met twee nat-netgeboren levende kinderen, die mekkeren om melk, moeder likt en mekkert een octaaf lager terug. Aan de kant van de weg ligt de hond die het allemaal bewaakt. Dat er geen schapen en geiten weglopen. Over geboren worden en doodgaan, gaat hij niet, daar is hij niet voor opgeleid.
Overal bloeit de bloesem en ontspringt nieuw leven. Dat van jou kleine geit, was wie weet waarom, maar veels te even.

Tavira
maart 2002

Jehanne

Requiem voor een kleinigheid

Jouw moeder begrijpt het niet, kleine geit. Je zusje loopt rond in haar schaduw, waarom ben jij zo stil geboren? Daar lig je nu, helemaal heel, vliegen op je kleine lijf en je oogjes open. Ze duwt met haar neus maar je staat niet op. Even verder ligt je buurvrouw met twee nat-netgeboren levende kinderen, die mekkeren om melk, moeder likt en mekkert een octaaf lager terug. Aan de kant van de weg ligt de hond die het allemaal bewaakt. Dat er geen schapen en geiten weglopen. Over geboren worden en doodgaan, gaat hij niet, daar is hij niet voor opgeleid.
Overal bloeit de bloesem en ontspringt nieuw leven. Dat van jou kleine geit, was wie weet waarom, maar veels te even.

Tavira
maart 2002

Jehanne

No Comments

Comments Are Closed